28 november

Vanmorgen nadat Loïs met de bus vertrokken is en Julia naar school is, eerst Aron weggebracht naar naar zijn vriendje Quinten, waar hij de hele dag mocht spelen. Ze hadden er allebei al veel zin in! Dit keer al vroeg vertrokken naar het ziekenhuis, want vandaag staat de gehoortest bij de KNO arts op het programma. Er is in het Sophia al een uitgebreid gehooronderzoek geweest, maar de kinderarts in Nieuwegein heeft uitgelegd dat na hersenvliesontsteking toch nog gehoorschade kan ontstaan door littekenweefsel, waardoor er verkalking in het oor optreedt. Door regelmatig gehooronderzoek te doen, kunnen ze erachter komen of dit het geval is en er al snel iets aan doen door een implantaat te plaatsen. Dit kan alleen als nog niet alles verkalkt is en daarom moet je er snel bij zijn. Vandaar dat hij nu al een 2e gehooronderzoek krijgt. Wel weer spannend merk ik.

Lekker slapen met handjes onder m'n hoofd

Aangekomen in het ziekenhuis ligt Justin nog heerlijk te slapen met zijn handjes onder zijn hoofd. Een lief gezicht. Nu zonder spalkje aan zijn linkerarm, waardoor hij zijn armpje ook lekker bij zijn hoofd kan leggen.
Er wordt al naar de afdeling gebeld waar Justin Blokland blijft. Hij had er namelijk om 10.05 uur al moeten zijn. Ons was verteld dat hij om 10.30 uur op de poli moest zijn. Gelukkig was ik er toch al en konden we gelijk gaan. Het infuus dat aan zijn voetje vastzit wordt losgemaakt en onder zijn wiegje gelegd. De verpleegkundige vraagt of ik het alleen zie zitten, dan kan zij op de afdeling blijven. Nou.. dat gaan we wel proberen hoor. Ik vraag nog wel even hoe het alarm van het infuus uit moet, want dat gaat  vrij regelmatig af. Ze legt dit uit en Justin en mama gaan onderweg naar de poli KNO. Het is helemaal aan de andere kant van het ziekenhuis. Justin vindt het wel lekker om gereden te worden. Wat hebben we veel bekijks! Zoveel mensen die even in de wieg kijken, zeggen dat het zo'n klein en mooi mannetje is. Ik voel me een hele trotse moeder! :)

onderweg naar de poli KNO

Eindelijk de poli gevonden en daar staan ze al op ons te wachten. Eerst bij de KNO arts naar binnen en het verhaal opnieuw verteld hoe Justin ziek geworden is. De KNO arts vindt het allemaal heel wat. Hij kijkt eerst in Justins oren om te kijken of er geen vocht in zijn oortjes zit, anders zou het onderzoek niet door kunnen gaan. Gelukkig ziet dat er allemaal goed uit.

Lekker mijn eigen duimpje

We worden meegenomen naar een andere kamer waar een laborante de testen uitvoert. Eerst een OAE en vervolgens een test waarmee er druk op het oor gezet wordt en getest wordt hoe de trommelvliezen daarop reageren. Justin wordt wakker van het onderzoek en laat merken dat hij het niet grappig vindt door te gaan huilen! Dit is al zo anders dan het onderzoek in het Sophia. Hieraan merk ik dat hij weer meer opknapt en pittiger wordt. In het Sophia, waar hij anderhalve week terug het onderzoek kreeg, onderging hij alles (te) rustig. Het was fijn dat ik er bij was en dat hij rustig werd van mijn stem, van het sabbelen op zijn eigen duim en van het sabbelen op mijn pink. Na het onderzoek moesten we weer even wachten in de wachtkamer totdat de KNO arts de testuitslagen had bekeken. Opnieuw weer spannend! Gelukkig duurde het niet lang en liet de KNO arts weten dat de uitslagen heel positief waren! Wat onzettend fijn! De OAE liet zijn dat geluiden ook binnenkomen en hij goed kan horen! De druktest liet zien dat zelfs de reflexen van zijn  trommelvliezen goed zijn. De arts zei dat dit heel erg goed is en hij nu prima kan horen. We dachten al wel dat hij kon horen omdat hij zo reageert op onze stem. Toch is het dan weer spannend en is het heel erg fijn dat de uitslag goed is.

van mama's pink word ik ook rusig

Dankbaar gaan we weer terug naar de afdeling. Daar laat Justin weten dat het nu echt genoeg geweest is. Hij wil nu toch wel heel erg graag zijn fles! Dit kan gelukkig ook en heel snel drinkt hij zijn flesje leeg. Daarna valt hij gelijk in slaap, nog in mijn armen. Hij heeft denk ik niet meer gemerkt dat ik hem in zijn wiegje heb gelegd. Voor ik naar huis ging gaf ik hem nog een kusje en deed hij nog even één oogje open.. maar sliep snel weer verder.

na de fles weer diep in slaap

Eenmaal weer thuis was het erg rustig. Weer een hele stapel bemoedigende kaarten en een cadeautje op de mat. Wat doet het toch goed dat er zoveel mensen meeleven! Dank jullie wel voor al jullie gebeden en al jullie mooie woorden. Heel bijzonder!

heel dichtbij

Julia op school, Wico weer voor de groep, Loïs op de Rollebol en Aron nog bij Quinten. Zo kan ik nog even een uurtje uitrusten. Al gaat het heel goed, toch merk je wel dat zo'n heftige tijd, net na je bevalling, maakt dat je wel erg moe bent nadat je iets gedaan hebt. Julia komt om 15.15 uur weer thuis en samen drinken we een kopje thee. Julia vindt het fijn om de foto's van Justin te zien. Ze wil zo graag weer eens naar haar broertje toe! Gelukkig is het morgen zaterdag en kan ze weer lekker mee. Justin mag nu weer vaker gewassen worden en daar kan ze morgen heerlijk bij helpen! Ook hoeft hij sinds vandaag niet meer aan de monitor. Omdat zijn lange lijn eruit is en hij zo lange tijd al stabiel is, is het niet meer nodig. Ze vinden het voldoende 2x per dag met de stethoscoop naar zijn longetjes en hartslag te luisteren. Weer een aantal snoertjes minder! De zuster had het vandaag al over zijn ontslag volgende week. Ze gaat nog uitrekenen wanneer hij zijn laatste antibiotica moet krijgen.... dan mag hij daarna mee. Wat ontzettend fijn! Ze gaf nog aan dat het mogelijk is om met Justin na ontslag nog een nachtje in de moeder/baby kamer te verblijven, zodat de stap naar huis wat minder groot is en we al een nachtje samen kunnen doorbrengen. Dat lijkt me helemaal niks!! We willen ons mannetje heel heel graag weer thuis hebben.

Vanmiddag kwam buurvrouw Corrie een pan soep brengen en bracht Marieke een pan macaroni. Wat wordt er toch goed voor ons gezorgd!

Afgelopen nacht is buurvrouw Jannie weer teruggekomen uit Israël. Wat fijn dat ze er weer is en dat ze vanavond na het eten even langskwam. Ze was zo benieuwd hoe het met Justin was en heeft zo met ons meegeleefd. Wico is nu samen met buurvrouw Jannie naar het ziekenhuis. Hij zal vanavond nog wel even laten weten hoe het met Justin was.

Wij merken zo elke dag wel weer vooruitgang... weer een snoertje minder, meer wakker, meer van zich laten horen als hij de fles wil of als er iets gebeurt wat hij niet leuk vindt. En dat terwijl hij 2 weken geleden zo ontzettend ziek was. Er gebeuren nog steeds wonderen!

Vanavond was hij al om 19.45 uur wakker. De verpleegkundige die voor hem zorgde heeft een half uurtje met hem gezeten. om 20.15 uur was hij weer in slaap gevallen, maar toen ze hem in z'n bedje legde werd hij weer wakker.  Om 20.30 uur kwamen we bij hem en lag hij een beetje te protesteren. Zo mooi om te zien, dat hij gelijk rustig wordt als hij je stem hoort. Hij heeft goed gedronken en viel daarna wel weer snel in slaap. Lekker bij buurvrouw Jannie gezeten. We zijn blij dat ze weer terug is van vakantie. Buurvrouw Jannie was ook blij dat ze Justin zag.

lekker bij buurvrouw Jannie. Gezellig dat ze meeging

nieuwe armband gekregen