zondag 30 november 2014

30 november (door Julia)

deze vind ik het mooist
ik vond het heel erg leuk om naar Justin te gaan. Ik vind het niet leuk dat Justin in het ziekenhuis is. maar Justin mag deze vrijdag weer naar huis als het goed is. hij is bijna weer gezond. ik was egt heel erg geschrokken toen Justin weg was. toen ging ik echt heel erg hart huilen. Op school moest ik zelfs huilen. ik heb  toen bij Jiska gelogeerd. en dat was heel erg leuk. het zag er echt heel eng uit met de slangetjes in ze neus.

vandaag mocht ik mee met mama en mama ging Justin de fles geven en Justin moest eigenlijk in bad, maar er zat een infuus op zijn voet. Daarom gingen we alleen z'n hoofd wassen en zijn bips schoonmaken. en toen mocht ik Justin heel lang vasthouden. helaas moest ik toen weer mee naar huis. was Justin maar thuis. nog 5 nachtjes slapen.

Vanavond gaat papa naar Justin, maar dan mag ik niet mee.

groetjes Julia Blokland
lief  toch...
Hallo Justin ...

beetje bewogen, maar ja...

Nu moeten we weer naar huis


lekker weer in z'n bedje, wij gaan naar huis





zelfs het couveuseboek heeft Julia bijgehouden vandaag (even  op z'n kant lezen)

zaterdag 29 november 2014

29 november

Justin zal vast blij zijn met zo'n lieve zus
Het is vandaag zaterdag en dan kunnen we de dag allemaal wat rustiger opstarten, dan op andere dagen. Loïs is ook thuis. Ze zou eigenlijk naar het Blokhuis gaan, maar er was iets misgegaan met de planning en het Norovirus is nog steeds niet helemaal weg. Ze is gezellig het hele weekend bij ons. Eerst even lekker vers brood gehaald bij de bakker en daarna alle kinderen in bad.
Ellen ging met Julia naar Justin. Julia had er zo'n zin in. Ze heeft hem de hele week vanaf zondag niet meer gezien. Wico ging met Loïs en Aron nog even naar de winkel. Loïs vindt dat altijd leuk.
Justin sliep nog toen Ellen en Justin kwamen. Hij mocht weer een keer gewassen worden. Dit vindt hij echt niet leuk. Julia vindt het leuk en is er ook erg handig in. Leuk hoor zo'n grote zus. Hij kan nu weer z'n truitjes aan met lange mouwen, omdat z'n infuus nu uit z'n arm is. Ook oma Foppen en tante Rosalie, ome Berrie en Sophie kwamen op bezoek. 
Justin bleef lang wakker en lag lekker naar iedereen te kijken. (we zijn zo benieuwd of hij iets ziet en wat hij dan ziet...)
doe mij maar een fles in plaats van schone kleren
eindelijk m'n fles
mooi stel
trotse oma



nog zo wakker na mijn fles!

100.000 kusjes voor mijn lieve broertje
Aan het einde van de middag kwam Sinterklaas met zwarte Piet op bezoek (namens de buurtvereniging). We waren helemaal vergeten om te vragen of ze ook bij ons langs wilden komen, maar de cadeautjes hadden ze toch al gekocht. Ze hebben heel wat keren uit het raam gekeken of hij al kwam. Wat zijn ze verwend met hun cadeautje en wat hadden ze leuke cadeautjes gekocht. Zelfs Justin kreeg een knuffeltje.
Vanavond lag hij zo ontzettend lekker te slapen. Hij wilde wel wakker worden voor z'n fles, maar dat was het dan ook. Het is leuker als hij wakker is, maar 't zal vast beter voor hem zijn als hij goed en veel slaapt!









vrijdag 28 november 2014

28 november

Vanmorgen nadat Loïs met de bus vertrokken is en Julia naar school is, eerst Aron weggebracht naar naar zijn vriendje Quinten, waar hij de hele dag mocht spelen. Ze hadden er allebei al veel zin in! Dit keer al vroeg vertrokken naar het ziekenhuis, want vandaag staat de gehoortest bij de KNO arts op het programma. Er is in het Sophia al een uitgebreid gehooronderzoek geweest, maar de kinderarts in Nieuwegein heeft uitgelegd dat na hersenvliesontsteking toch nog gehoorschade kan ontstaan door littekenweefsel, waardoor er verkalking in het oor optreedt. Door regelmatig gehooronderzoek te doen, kunnen ze erachter komen of dit het geval is en er al snel iets aan doen door een implantaat te plaatsen. Dit kan alleen als nog niet alles verkalkt is en daarom moet je er snel bij zijn. Vandaar dat hij nu al een 2e gehooronderzoek krijgt. Wel weer spannend merk ik.
Lekker slapen met handjes onder m'n hoofd
Aangekomen in het ziekenhuis ligt Justin nog heerlijk te slapen met zijn handjes onder zijn hoofd. Een lief gezicht. Nu zonder spalkje aan zijn linkerarm, waardoor hij zijn armpje ook lekker bij zijn hoofd kan leggen.
Er wordt al naar de afdeling gebeld waar Justin Blokland blijft. Hij had er namelijk om 10.05 uur al moeten zijn. Ons was verteld dat hij om 10.30 uur op de poli moest zijn. Gelukkig was ik er toch al en konden we gelijk gaan. Het infuus dat aan zijn voetje vastzit wordt losgemaakt en onder zijn wiegje gelegd. De verpleegkundige vraagt of ik het alleen zie zitten, dan kan zij op de afdeling blijven. Nou.. dat gaan we wel proberen hoor. Ik vraag nog wel even hoe het alarm van het infuus uit moet, want dat gaat  vrij regelmatig af. Ze legt dit uit en Justin en mama gaan onderweg naar de poli KNO. Het is helemaal aan de andere kant van het ziekenhuis. Justin vindt het wel lekker om gereden te worden. Wat hebben we veel bekijks! Zoveel mensen die even in de wieg kijken, zeggen dat het zo'n klein en mooi mannetje is. Ik voel me een hele trotse moeder! :)
onderweg naar de poli KNO
Eindelijk de poli gevonden en daar staan ze al op ons te wachten. Eerst bij de KNO arts naar binnen en het verhaal opnieuw verteld hoe Justin ziek geworden is. De KNO arts vindt het allemaal heel wat. Hij kijkt eerst in Justins oren om te kijken of er geen vocht in zijn oortjes zit, anders zou het onderzoek niet door kunnen gaan. Gelukkig ziet dat er allemaal goed uit.
Lekker mijn eigen duimpje
We worden meegenomen naar een andere kamer waar een laborante de testen uitvoert. Eerst een OAE en vervolgens een test waarmee er druk op het oor gezet wordt en getest wordt hoe de trommelvliezen daarop reageren. Justin wordt wakker van het onderzoek en laat merken dat hij het niet grappig vindt door te gaan huilen! Dit is al zo anders dan het onderzoek in het Sophia. Hieraan merk ik dat hij weer meer opknapt en pittiger wordt. In het Sophia, waar hij anderhalve week terug het onderzoek kreeg, onderging hij alles (te) rustig. Het was fijn dat ik er bij was en dat hij rustig werd van mijn stem, van het sabbelen op zijn eigen duim en van het sabbelen op mijn pink. Na het onderzoek moesten we weer even wachten in de wachtkamer totdat de KNO arts de testuitslagen had bekeken. Opnieuw weer spannend! Gelukkig duurde het niet lang en liet de KNO arts weten dat de uitslagen heel positief waren! Wat onzettend fijn! De OAE liet zijn dat geluiden ook binnenkomen en hij goed kan horen! De druktest liet zien dat zelfs de reflexen van zijn  trommelvliezen goed zijn. De arts zei dat dit heel erg goed is en hij nu prima kan horen. We dachten al wel dat hij kon horen omdat hij zo reageert op onze stem. Toch is het dan weer spannend en is het heel erg fijn dat de uitslag goed is.
van mama's pink word ik ook rusig
Dankbaar gaan we weer terug naar de afdeling. Daar laat Justin weten dat het nu echt genoeg geweest is. Hij wil nu toch wel heel erg graag zijn fles! Dit kan gelukkig ook en heel snel drinkt hij zijn flesje leeg. Daarna valt hij gelijk in slaap, nog in mijn armen. Hij heeft denk ik niet meer gemerkt dat ik hem in zijn wiegje heb gelegd. Voor ik naar huis ging gaf ik hem nog een kusje en deed hij nog even één oogje open.. maar sliep snel weer verder.
na de fles weer diep in slaap



Eenmaal weer thuis was het erg rustig. Weer een hele stapel bemoedigende kaarten en een cadeautje op de mat. Wat doet het toch goed dat er zoveel mensen meeleven! Dank jullie wel voor al jullie gebeden en al jullie mooie woorden. Heel bijzonder!
heel dichtbij
Julia op school, Wico weer voor de groep, Loïs op de Rollebol en Aron nog bij Quinten. Zo kan ik nog even een uurtje uitrusten. Al gaat het heel goed, toch merk je wel dat zo'n heftige tijd, net na je bevalling, maakt dat je wel erg moe bent nadat je iets gedaan hebt. Julia komt om 15.15 uur weer thuis en samen drinken we een kopje thee. Julia vindt het fijn om de foto's van Justin te zien. Ze wil zo graag weer eens naar haar broertje toe! Gelukkig is het morgen zaterdag en kan ze weer lekker mee. Justin mag nu weer vaker gewassen worden en daar kan ze morgen heerlijk bij helpen! Ook hoeft hij sinds vandaag niet meer aan de monitor. Omdat zijn lange lijn eruit is en hij zo lange tijd al stabiel is, is het niet meer nodig. Ze vinden het voldoende 2x per dag met de stethoscoop naar zijn longetjes en hartslag te luisteren. Weer een aantal snoertjes minder! De zuster had het vandaag al over zijn ontslag volgende week. Ze gaat nog uitrekenen wanneer hij zijn laatste antibiotica moet krijgen.... dan mag hij daarna mee. Wat ontzettend fijn! Ze gaf nog aan dat het mogelijk is om met Justin na ontslag nog een nachtje in de moeder/baby kamer te verblijven, zodat de stap naar huis wat minder groot is en we al een nachtje samen kunnen doorbrengen. Dat lijkt me helemaal niks!! We willen ons mannetje heel heel graag weer thuis hebben.

Vanmiddag kwam buurvrouw Corrie een pan soep brengen en bracht Marieke een pan macaroni. Wat wordt er toch goed voor ons gezorgd!

Afgelopen nacht is buurvrouw Jannie weer teruggekomen uit Israël. Wat fijn dat ze er weer is en dat ze vanavond na het eten even langskwam. Ze was zo benieuwd hoe het met Justin was en heeft zo met ons meegeleefd. Wico is nu samen met buurvrouw Jannie naar het ziekenhuis. Hij zal vanavond nog wel even laten weten hoe het met Justin was.

Wij merken zo elke dag wel weer vooruitgang... weer een snoertje minder, meer wakker, meer van zich laten horen als hij de fles wil of als er iets gebeurt wat hij niet leuk vindt. En dat terwijl hij 2 weken geleden zo ontzettend ziek was. Er gebeuren nog steeds wonderen!

Vanavond was hij al om 19.45 uur wakker. De verpleegkundige die voor hem zorgde heeft een half uurtje met hem gezeten. om 20.15 uur was hij weer in slaap gevallen, maar toen ze hem in z'n bedje legde werd hij weer wakker.  Om 20.30 uur kwamen we bij hem en lag hij een beetje te protesteren. Zo mooi om te zien, dat hij gelijk rustig wordt als hij je stem hoort. Hij heeft goed gedronken en viel daarna wel weer snel in slaap. Lekker bij buurvrouw Jannie gezeten. We zijn blij dat ze weer terug is van vakantie. Buurvrouw Jannie was ook blij dat ze Justin zag.



lekker bij buurvrouw Jannie. Gezellig dat ze meeging

nieuwe armband gekregen









donderdag 27 november 2014

27 november

opa en oma dikke kus van mij
met m'n knuffel lig ik te wachten op mama
Vandaag zijn opa en oma Foppen 40 jaar getrouwd. We kunnen er vandaag niet naar toe en dat is natuurlijk niet fijn. We hadden er al wel rekening mee gehouden, omdat Justin eigenlijk vorige week geboren zou moeten worden. Ellen voelde zich vandaag gelukkig weer wat beter. (wil dan eigenlijk vanavond ook weer naar het ziekenhuis). Loïs ging vandaag weer naar de Rollebol en Julia was op school. Na schooltijd heeft ze mee geoefend in het koortje voor de kerstviering voor de ouderen van Noordeloos. (prachtig om te horen hoe Roos dit voor elkaar krijgt). Aron mocht vanavond een dagje naar Lianne (z'n oppas) toe. Hij heeft de hele dag heerlijk gespeeld, koekjes gebakken, boodschappen gedaan en nog veel meer met z'n grote oppasvriend Twan. Toen hij thuiskwam ging hij gelijk met z'n trein spelen. We vroegen of hij z'n trein gemist had. Aron: 'de trein heeft mij gemist!'
We hoefden vandaag ook niet te koken, want Pieta kwam een hartige taart in de vorm van een hart brengen.
Ellen is vanmorgen bij Justin geweest. Hij lag nog lekker te slapen. Toen Ellen iets tegen hem zei werd hij gelijk wakker. Op het eerste gezicht lijkt z'n gehoor in orde. Morgen moet hij wel weer een gehoorstest doen. (niet op de afdeling, maar op de polikliniek). Het kereltje maakt wat mee.
heeft de zuster in m'n couveuseboek geplakt
Na z'n fles was hij vanmorgen heel lang wakker. Ellen heeft van hem genoten. Uiteindelijk toch in z'n bedje gelegd. Hij lag toen nog wakker te kijken.  Infectiewaarden waren gezakt naar 11, dus dat is mooi. De fysiotherapeut had toch wat verschillen gezien tussen z'n linker en z'n rechterhelft.
Vanavond gaat Wico naar Justin. Tussendoor moeten we heel veel regelen voor de indicatie van Loïs, omdat er per 1 januari veel gaat veranderen. Zulke administratieve zaken kosten veel tijd. Een wat korter verhaaltje op de blog vandaag, want Wico gaat morgen ook weer een dag voor groep 7. (eindelijk weer een keer, ik heb de jongens en meiden gemist). Als ik vanavond terug ben, zal ik nog een klein stukje schrijven en hopelijk heb ik dan nog weer een paar foto's. Kinderen van school vonden de foto's van z'n hand gisteren maar eng!

Net weer terug uit het ziekenhuis. Justin lag nog een beetje te dommelen, maar werd al snel wakker. Heel z'n infuus aan z'n arm was verdwenen. Verpleegkundigen wilden vanmorgen al aan de slag met een gaasje. Hij heeft nu een perifeer infuus in z'n voetje. Het naaldje zit in een dunner bloedvat. We hopen dat hij even blijft zitten, maar een paar dagen is al lang voor zo'n infuus begreep ik wel. Jammer, want nu moet hij veel vaker geprikt worden. Z'n temperatuur blijft goed en hij drinkt ook erg goed. Hij drinkt nu al 7x 90 ml. Een behoorlijk flesje vol! Hij bleef na de fles lekker wakker, dus we hebben samen nog eens een goed gesprek gevoerd en nog een paar foto's gemaakt.
m'n lange infuus is er uit
infuus met spalk in m'n voetje
lekker onder gestopt door papa






woensdag 26 november 2014

26 november

Vanmorgen samen de kinderen aangekleed. Vandaag zaten er drie cadeautjes van het kraampakket van opa en oma Foppen aan elkaar! Loïs kreeg een activiteitenspelletje met allerlei muziekjes. Julia kreeg nieuwe dolfijnenoorbellen (ze was er 1 kwijt en opa en oma wonen in Harderwijk, vlakbij het Dolfinarium). Aron kreeg een treintje voor op z'n houten spoorrails. Loïs kon haar nieuwe speelgoed meenemen op haar rolstoel. Julia wilde net voor schooltijd haar nieuwe oorbellen nog in en Aron wilde liever met z'n treintjes spelen dan naar de peuterspeelzaal. Een race tegen de klok zo vlak voor schooltijd. Gelukkig is het allemaal gelukt om ze aangekleed, gewassen en met een gevulde maag op tijd op hun plekjes te krijgen.


Wico was iets later op z'n werk en Ellen ging weer naar bed. Ze had heel veel plannen, maar ze leeft al een paar dagen op paracetamol en ibuprofen en dat is niet goed. Om 11.00 was Ellen in het ziekenhuis. We waren erg benieuwd hoe het nu met hem ging. Hij had geen koorts. Wassen vond hij niet fijn. Ellen dacht dat hij misschien nog pijn in z'n hoofd had. Het is ook niet echt makkelijk met alle draadjes en snoertjes die hij nog heeft. We zijn heel blij en dankbaar dat de koorts toch echt weg lijkt te zijn. Hij heeft z'n fles weer helemaal opgedronken. We begrijpen niet goed, waarom hij sinds maandag 20 gram is afgevallen. Had hij misschien toch nog veel vocht bij zich. Na de fles viel hij bij Ellen helemaal tevreden in slaap. Hij heeft niet eens gemerkt dat hij slapend in z'n bed is gelegd.
helemaal zoet met z'n trein
Aron mocht na de peuterspeelzaal even met Wico naar school. Ellen had een berichtje naar Wico gestuurd of hij even brood wilde halen, maar dan moet je natuurlijk wel je telefoon goed in de gaten houden. Om 13.00 uur kwam Wico erachter. Gelukkig wilde de bakker de winkel nog even opendoen na sluitingstijd.
Aron wilde niet gelijk gaan eten, want hij vond dat eerst z'n houten spoorbaan opgezet moest worden. Dat hebben we toen eerst maar gedaan. Hij kan zo ontzettend lief spelen! We genieten echt van hem!
verwendagje nodig!
Ellen heeft vanmiddag weer even geslapen. Vanmiddag ook maar even voor kraamverzorger gespeeld. Een lekkere fruithap in een mooi glas en terwijl Ellen sliep de was opgehangen en de kachel aangemaakt. Pieta was er vanmiddag weer voor Loïs. Ze hebben een eind gewandeld en daarna ging Loïs in bad. Het bestuur van de school had ook een kraampakket gemaakt, met voor iedereen een cadeautje erin. Wat een verwennerij.
Vanavond gaat Ellen niet mee naar Justin. Ik ga nu snel naar ons kereltje toe en zal een paar foto's maken voor haar en voor jullie als lezers van dit blog.

Toen Wico vanavond bij Justin kwam, was hij al een beetje wakker aan het worden. Hij begon een beetje te huilen, maar van Wico's stem werd hij al heel snel rustig.




boeffie met enkelband
Patrick, Damian en Matthew, herkennen jullie het shirt





ziet er zielig uit, maar hij lijkt er weinig last van te hebben. Fijn dat hij dit heeft, want anders zou hij 6x per dag geprikt moeten worden.


dit gebedje staat op de muur boven je wiegje in Noordeloos. Of je nu hier of daar bent, God is overal, al willen wij heel graag dat je in je eigen wiegje slaapt.
in diepe slaap op papa's hand

maandag 24 november 2014

25 november

Gisteravond en vannacht is de kinderarts nog bij Justin geweest. De koorts was om 23.30 gezakt naar 37.7 en vanmorgen had hij weer 37.0. De kinderarts heeft vannacht nog geprobeerd om bloed te prikken, maar dat was niet gelukt. We waren zo blij dat het zo goed met hem ging, maar gelijk ook weer zo geschrokken dat hij toch weer koorts kreeg. We hebben er niet zo goed van geslapen. We hopen en bidden dat de koorts vandaag niet meer terug zal komen. Straks komt Rosalie (zus van Ellen) met Sophie om op Aron te passen. Ellen gaat met onze 'buurvriendin Anja' uit Hardinxveld naar Justin.

moe maar voldaan, lekker bij mijn mama
Toen Ellen met Anja vanmorgen bij Justin kwam, lag hij nog te slapen. De verpleegkundige vond het beter dat hij vandaag niet zo uitgebreid gewassen werd. Z'n temperatuur was vanmorgen 37.4. Justin heeft z'n fles vanmorgen weer helemaal opgedronken.
dit kan ik uren volhouden!
samen met Sophie even Nijntje kijken!
Kinderarts kwam langs toen Ellen lekker met Justin zat. Vanmorgen toch bloed geprikt. Z'n infectiewaarden (CRP) waren 16. Dit is net op het randje, omdat ook zijn temperatuur iets aan de hoge kant is. De kinderarts weet niet of er iets zit te rommelen, bijv. aan zijn infuuslijn of dat het komt doordat zijn lichaam de ziekte aan het 'opruimen' is. Hij wordt de komende dagen goed in de gaten gehouden. De kinderarts heeft de fysiotherapeut ingeschakeld. Deze is als het goed is vanmiddag langs geweest. Vrijdag krijgt hij nog een gehooronderzoek (niet erg uitgebreid) omdat littekenweefsel alsnog mogelijk zorgt voor beschadigingen van zijn gehoor.

Aron en Julia vonden het helemaal geweldig dat (tante) Rosalie er vandaag was.  Zo meteen gaan we genieten van een heerlijke ovenschotel die ze meebracht.


We krijgen heel veel kaartjes en dat doet ontzettend goed. Het is echt waar dat een kaartje schrijven een kleine moeite is, maar het is voor de ontvangers heel erg fijn!

niks zeggen, alleen genieten
Vanavond samen naar Justin (buurman Arie past op). Als we bij Justin komen, zien we dat hij al wakker is, Het eerste wat we doen is voelen aan zijn hoofd hoe warm hij is. We denken dat het meevalt. Hij ligt echt een beetje te pruttelen, hij zal vast zin in z'n fles hebben. Bij het controleren van z'n temperatuur blijkt hij inderdaad geen koorts te hebben. (37.2). Hij krijgt z'n medicijnen voor de epilepsie. Met een klein spuitje doen we de medicijnen in een leeg speentje. Hij drinkt het snel op. Het ruikt een beetje zoet. Daarna snel zijn fles. De verpleegkundige zegt dat hij zo krachtig drinkt. Hij begint inderdaad heel driftig, maar aan het einde van z'n fles gaat het niet meer zo snel. Daarna lekker genieten van zo'n heerlijk kereltje tegen je aan. Allebei een tijdje. Tegen 22.00 uur gaan we naar huis. We merken dat deze dagen en misschien ook wel de spanning van de afgelopen week slopend is. Moe, maar meer gerust dan gisteren gaan we terug naar huis. Nog snel even het blog bijwerken en dan naar bed. Wat zou het toch heerlijk zijn als hij bij ons thuis is. Nog 9 dagen antibiotica....
Ellen raakt niet uitgekeken
't is nog een klein hummeltje


24 november

Hij houdt graag iets in z'n hand!
Vandaag proberen we weer een beetje meer in het ritme te komen. Julia gaat weer naar school en Aron naar de peuterspeelzaal. Gebracht en gehaald door papa.
Wico gaat iets later naar zijn werk. Ellen gaat vanmorgen alleen naar Justin toe. Toen Ellen aankwam, lag Justin al te protesteren en wilde erg graag zijn fles. Als Ellen dit geweten had, dan was ze nog eerder gegaan. Aan de andere kant is het ook een mooi teken, dat hij steeds alerter wordt. Hij was de hele morgen al wakker. Toen Ellen hem oppakte was hij meteen stil. Hij heeft z'n fles snel leeggedronken. Daarna viel hij al snel in slaap. De verpleegkundigen vinden hem een heel tevreden, lieve baby.
met de hand geborduurd!
Wico is begonnen aan een hele rij met mails op school. Tussendoor de meeste collega's weer even gesproken en op het plein tijdens de pleinwacht heel veel kinderen. Fijn om iedereen weer te zien en te spreken. Het lukte aardig om de knop weer om te zetten en het werk weer op te pakken. Fijn dat er ruimte is om iets eerder naar huis te gaan om zo ook Aron op te halen op de peuterspeelzaal. Ondertussen lag er op een onbewaakt ogenblik een heel mooi geborduurd kinderlakentje op m'n bureau. Een creatieve collega (met een zere pols) vroeg later of ik het gevonden had. We worden erg verwend met mooie en bemoedigende kaarten en cadeautjes. Veel te gek! We waarderen het medeleven enorm. We willen iedereen dan ook heel hartelijk bedanken voor alles wat iedereen voor ons doet.
Omdat Ellen nog niet thuis was, mocht Aron nog even mee naar school. Van juf Gozina mocht hij even in de groep zijn, maar hij wilde helemaal niet meer mee. Zo is hij de hele middag gebleven.
gelukkige vader met 2 dochters thuis!


Vanmiddag is Loïs ook weer thuis gekomen. Fijn dat ze weer bij ons kan zijn. We voelen ons zo weer steeds een beetje meer compleet.


Ik kan m'n fles al een beetje zelf vasthouden!
Vanavond zijn we samen weer bij Justin geweest. Hij lag al weer wakker te kijken en had weer helemaal zin in z'n fles. Hij voelde erg warm aan. Hij had ook verhoging/koorts. (38,0) Het was erg warm op z'n kamer, omdat z'n buurmannetje een flinke warmtelamp boven hem had. We hebben z'n sokken maar uitgelaten. De verpleegkundige was er niet helemaal gerust op en heeft z'n lange infuuslijn nog even gecontroleerd. Die liep gewoon netjes door. Hij heeft z'n fles helemaal opgedronken. Hij hield hem zelf goed vast! Hij gaat straks nog verhuizen naar een kamertje ernaast (daar was het iets minder warm. Hij heeft alleen een lakentje over zich heen en de arts komt voor de zekerheid nog even langs. We hopen dat het allemaal meevalt.