Lieve allemaal,
 |
| slaapt zo lekker in een echte romper! |
Vanmorgen waren we al voor 9.00 uur in het ziekenhuis. We wilden hem graag z'n fles geven, maar waren toch net te laat. Hij had al iets voor 9.00 uur trek in z'n fles. Hij krijgt al steeds meer voeding 8 x70cc! Al z'n infuusspuiten mogen er eigenlijk af. Heeft er nu nog 1 waar z'n antibiotica door moet en die houden ze dan ook open door de hele tijd een klein beetje glucosewater te geven. Hij heeft een rompertje aan en dan ziet hij er gelijk al weer anders uit. (kleren maken de man, hoe jong je ook bent). We denken vaak terug aan hoe het een week geleden was. Z'n leven hing aan een zijden draadje. We willen iedereen bedanken die voor hem gebeden heeft. God heeft de medicijnen en het werk van de verpleegkundigen en artsen gezegend. Ellen heeft om 12.00 uur z'n flesje gegeven. Daarna viel hij heerlijk bij haar in slaap. (precies hetzelfde als Aron slaapt, knietjes opgetrokken, hoofdje helemaal naar achter)
Rond 15.00 uur komt de ambulance hem ophalen. We gaan nu snel onze kamer in het Ronald McDonaldhuis opruimen en schoonmaken. Het was zo ontzettend fijn dat wij heel dicht bij Justin konden zijn en er zo ook vaak naar toe konden gaan. We zijn zoveel mensen dankbaar, die in welke vorm dan ook, ons geholpen en ondersteund hebben. Justin gaat nu naar het Antoniusziekenhuis in Nieuwegein, daar is een plaatsje vrij op een post-IC-afdeling. Hij zal daar waarschijnlijk nog 2 weken moeten blijven totdat zijn kuur af is. We weten nog niet hoe we het allemaal moeten regelen met bezoektijden en daarnaast ook ons gezin, maar dat zal ook vast wel weer goed komen.
 |
| vertrek vanuit Sophia naar Antonius |
 |
| wat fijn dat we hier konden logeren |
23.00 uur. We zijn weer thuis. Het duurde heel wat langer dan we gedacht hadden voordat de ambulance kwam. Uiteindelijk werd het bijna 17.00 uur. We hebben snel de laatste spullen van onze kamer gehaald, Nog een laatste hap hachee warm gemaakt, betaald en zijn toen naar Nieuwegein gereden. Het verkeer stond overal vast. Wat was deze reis enorm anders dan de vorige naar het ziekenhuis. Toch ook wel weer spannend hoe het in het nieuwe ziekenhuis zal gaan. We kregen een hartelijke ontvangst van verschillende verpleegkundigen. Zo'n eerste indruk doet gelijk al goed. Justin had z'n fles al op en lag heerlijk in z'n bedje. De IC neonatologie zal vast jaloers zijn op zo'n geweldig grote en mooie zaal. Justin was nog wakker, dus hij mocht er even uit. Wico had hem de hele dag nog niet op schoot gehad, dus nu was hij een keer aan de beurt vond hij. Wat een heerlijk mannetje als hij zo lekker tegen je aan ligt en langzaam in slaap valt. Het was wel schrikken dat z'n lange infuuslijn verstopt zat. De kinderarts wilde hem er daarom uithalen en een klein perifeerinfuus aanleggen. Dit blijft echter maar een paar dagen zitten, wat zou betekenen dat hij weer veel meer geprikt moet worden. Gelukkig kreeg haar supervisor de lijn weer open. Om de lijn goed open te houden krijgt hij weer een spalkje om z'n arm (dan knikt z'n lange infuuslijn niet) en krijgt hij ook wat meer vloeistof door z'n infuus.
Toen was het echt tijd om naar huis te gaan. Julia was nog bij Jiska. Ze was blij dat ze ons weer zag en dat was natuurlijk wederzijds. Wat werden we verwend bij de fam. Verspuij. We gingen met heel veel lekkers naar huis. Julia heeft het zo ontzettend goed naar haar zin gehad in het warme nest bij de fam. Verspuij. Jiska ook bedankt, dat je zo lief was voor Julia. Van Chris kregen we een mooie tekening en een rol snoep. Hij had ook veel geholpen met het bakken.
Opa en oma hadden Aron op bed gelegd. 'mag ik echt naar huis?' vroeg hij. We hebben alle spullen uit het ziekenhuis weer opgeruimd en alle hartverwarmende en bemoedigende kaarten gelezen. Het lijkt misschien een klein gebaar, maar het betekent voor ons ontzettend veel.
Alles bij elkaar weer een enerverende dag! Loïs is nog bij Rian. Ze zou naar het logeerhuis gaan, maar daar is het norovirus geconstateerd. Morgen proberen we de draad weer op te pakken. Julia en Aron willen graag naar Sinterklaas, want die komt morgen in Noordeloos.
 |
| ook in Nieuwegein vindt hij het fijn om dichtbij ons te zijn. |
tjonge wico en ellen
BeantwoordenVerwijderenwat een problemen rondom jullie kleine lieve manneke
wij lezen jullie blog
en leven met jullie mee,
en denken aan jullie
fam sterrenburg