 |
| pas gekregen slofjes van Delise snel gevuld |
 |
| Ronald McDonaldknuffel |
Julia en Aron waren vanmorgen al heel vroeg uit bed om te kijken of ze een cadeautje hadden gekregen in hun schoen. Sinterklaas had dit tenslotte beloofd in het dorpshuis. Justin, je eerste Sinterklaascadeautje! Van de verpleegkundigen hadden we gisteren een code gekregen zodat we Justin thuis met de webcam konden volgen. Bijzonder om hem zo lekker te zien slapen, terwijl wij aan het ontbijten waren.
 |
| Justin via de webcam bij het ontbijt |
 |
| nog op de highcare |
 |
| poetsbeurt |
Vanmorgen mocht Justin voor het eerst in bad, maar de verpleegkundige van vandaag vond het met z'n infuus toch te riskant. Julia had zich er erg op verheugd, maar heeft heel goed geholpen om hem te wassen. Ze heeft hem lekker ingewreven met bodylotion en haarlotion. Hij ruikt nu zo ontzettend lekker. Mama heeft hem daarna de fles gegeven en Julia mocht daarna lekker lang met hem zitten.
Aron hield het bij Justin veel minder lang uit. Hij vond het speelgoed op de speelkamer veel leuker (maar dan wel samen met papa).
Omdat het zo goed met Justin gaat, mocht hij na het drinken verhuizen naar de mediumcare van de afdeling neonatologie. Z'n saturatie (hoeveelheid zuurstof in z'n bloed) hoeft niet meer gemeten te worden, omdat het al zo lang goed met hem gaat. Hij heeft nu alleen nog z'n lange lijn (zit in een diepere ader) voor z'n antibiotica en nog een paar draadjes om z'n ademhaling en z'n hartslag in de gaten te houden. Dit moet hij houden zolang hij z'n lange lijn heeft.
Vanavond is Wico weer een keer naar de kerk geweest. Ook weer een soort thuiskomen. Prachtige dienst met zoveel jonge mensen. Vooral de psalmen en liederen raakten me. In het bijzonder psalm 139; 9 zoals het gezongen werd door Colours of Hope (Psalm project)
U bent mij overal nabij, Uw ogen waken over mij. Van toen ik vormloos ben ontstaan, U wist hoe het zou verder gaan. O God hou mij geheel omgeven En leid mij op de weg van 't leven.
Om 20.30 uur mocht Justin weer een fles. Wico ging deze keer. Ellen bleef een keer thuis. Het liefst zou ze meegegaan zijn, maar alles van de afgelopen week en de ziekenhuisbezoeken zorgen ervoor dat het meer vraagt van Ellen dan eigenlijk goed is. (lastig om te kiezen en te bepalen wat goed is). Wico vond dat hij weer meer helder uit z'n ogen keek en goed wakker was. Verpleegkundigen proberen vannacht of hij al een paar uurtjes langer kan slapen. (als ze dat nu eens voor elkaar kunnen krijgen, maar voor het doorslapen krijgen we hooguit garantie tot de buitendeur).
Morgen hoopt Wico weer te gaan werken (iets later beginnen en iets eerder stoppen). We willen ook heel graag dat Loïs weer thuis komt. We missen haar met z'n allen heel erg!
 |
| Prachtige voetjes toch? |
 |
| heerlijk om mama's hand vast te houden |
 |
| op de mediumcare |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten