17 november

Vanmorgen na het ontbijt snel naar Justin. Hoe zou het met hem gegaan zijn in deze nacht.
Als we bij hem komen horen we dat z'n EEG er af mag. De medicijnen die hij nu krijgt blijken voldoende te zijn voor z'n epilepsie. We zijn er nog maar net en een KNF-Laborante komt binnen. Z'n mutsje moet af en z'n hoofd wordt helemaal nat gemaakt. Zo kan de klei/cement weken. Justin ondergaat het allemaal zo ongeveer slapend. We zien z'n mooie zwarte haren weer.
Waarschijnlijk mag vandaag dan ook z'n beademingstube eruit. Ook dat mag al heel snel. Z'n maag wordt leeggepompt. (klinkt heel eng, maar het was zo gebeurd) Voor de grap zei ik dat dat zo meteen wel weer terugkon, Dat waren ze inderdaad van plan, want er zaten al veel goede maagsappen in, die hij goed kon gebruiken. Wat een heel ander koppie zien we dan. Prachtig. We zijn zo ontzettend trots op ons jongetje. Hij heeft al zoveel meegemaakt. Hij is nog geen week oud. Als we vorige week wisten dat we dit mee moesten maken, dan zouden we ons geen raad geweten hebben. Gelukkig voelen we ons ook heel erg gesterkt door onze God en door het vele medeleven van zoveel mensen.

stevig in mama's hand knijpen helpt!

Hij ademt echt weer zelf! We genieten van hem, omdat hij zonder al deze slangen best een tijd wakker is. Hij heeft zulke mooie donkere ogen.
Het is vandaag de dag van de couveusekinderen. Een oudervereniging kwam langs om een tijdschrift en kaarten te brengen. Een quiltvereniging kwam langs. We mochten een couveusedekentje uitkiezen voor hem. Gisteren kreeg hij een gehaakt inktvisje. Dat krijgen alle kinderen die op deze IC/couveuse afdeling liggen. We werden getrakteerd op een mooi versierde cupcake.







Aan het einde van de morgen komt Gerrit de Jong onze wijkouderling. Het is heel fijn dat we alles met hem kunnen delen. We eten samen brood en daarna sluit Gerrit af met lezen uit psalm 17. Het gaat vooral over Gods redding uit gevaren. We bidden samen, dit verbindt enorm en geeft ook veel steun.

Om 15.00 uur hebben we een gesprek met de zaalarts. We mogen alles vragen wat we willen en bespreken de plannen voor de komende tijd. Justin zal nog op de intensive care blijven totdat bekend is wat er uit de MRI zal komen. Dit vinden we enorm spannend. We weten dat 50% van de kinderen geen schade heeft na een hersenvliesontsteking. We zijn bang dat Justin bij de andere 50% hoort, omdat hij eigenlijk al schade heeft (epilepsie). De MRI is aangevraagd, maar het is nog niet duidelijk wanneer dit zal gaan gebeuren. Het kan morgen of overmorgen zijn, maar ook later. Nog een heel spannende tijd voor ons, omdat we na de MRI meer zullen weten wat mogelijke gevolgen er kunnen zijn. We zijn dankbaar dat het levensgevaar er niet meer is. Vanavond mochten Justin voor het eerst weer uit z'n bedje. We hebben hem allebei vastgehouden. Hij lag heerlijk ontspannen bij ons. Het klinkt misschien heel dubbel, maar we genieten in het ziekenhuis enorm van hem. Het is net alsof we hem deze week voor de tweede keer gekregen hebben.