Justin is nu alweer ruim een week thuis. Het is zo heerlijk om hem thuis te hebben! We genieten nog elke dag van hem! Elke keer als ik hem in mijn armen heb, bedenk ik weer hoe bijzonder het is dat we hem nog hebben. Hij was zo ontzettend ziek! Nu is het eigenlijk een heel gewone baby: hij drinkt goed, slaapt en hij huilt (we dachten eerst dat hij dit niet deed :)... wel dus!.. gelukkig maar). Sinds gisteren merken we dat hij wat meer wakker is. We zagen zijn oogjes nauwelijks echt open. Hij werd wakker voor zijn flesje en sliep weer nadat hij zijn fles opgedronken had. Af en toe maak ik me daar wel zorgen om... is hij niet té slaperig? Maar als je bedenkt wat hij allemaal meegemaakt heeft en dat hij ook nog anti-epileptica gebruikt, is het eigenlijk ook weer niet zo gek. Toch merken we sinds gisteren dat hij wat meer wakker is. Hij heeft zijn ogen meer open en heeft zelfs al een paar keer in de box gelegen. Heel fijn om te merken dat hij iedere dag wel weer wat vooruit gaat!
 |
Opa en oma Blokland konden Justin ook
weer eens heerlijk vasthouden. |
Loïs, Julia en Aron hebben vorige week alle drie getrakteerd omdat ze een broertje gekregen hebben. Daar vonden we het nu wel tijd voor. Afgelopen weekend zijn beide opa's en oma's geweest om Justin thuis te bewonderen. Opa en oma Blokland hadden hem alleen nog maar vast gehouden toen hij net geboren was. De laatste weken was dit niet meer gelukt. Opa en oma Foppen kwamen zaterdag langs en brachten nog een prachtige geboortetaart mee die al lange tijd in de diepvries lag te wachten tot Justin weer thuis kwam. Zo hebben we toch nog een beetje kraamtijd.
 |
| De geboortetaart gemaakt door oma Foppen |
Gisteren scheen het zonnetje buiten en was Justin na de fles nog aardig wakker. Ik had erg veel zin om met hem te gaan wandelen. Samen met Aron en Justin gewandeld. Wat was dat heerlijk! Aron op zijn fietsje en Justin in de wagen. Er waren ontzettend veel mensen die even in de wagen wilden kijken en wilden weten hoe het was. We kwamen daardoor niet heel ver, maar het is natuurlijk ook erg leuk om Justin aan iedereen te laten zien. Het is zo'n mooi mannetje!Justin viel in de wagen al snel in slaap. Op de terugweg kwamen we langs school en Julia kwam er net aan. Ze vond het geweldig ons te zien en wilde heel erg graag Justin duwen. Ontzettend trots liep ze achter de kinderwagen! Met gezonde rode wangen kwam Justin weer thuis en sliep hij in zijn eigen wiegje weer lekker verder,
 |
| Voor het eerst wandelen met Justin |
 |
| Trotse zus! |
Vandaag was het een minder rustige dag. Al om 7 uur vanmorgen waren Justin en ik alweer onderweg naar Rotterdam. Hij moest opnieuw naar het Sophia kinderziekenhuis voor een uitgebreid gehooronderzoek (Bera). De vorige keer dat hij het onderzoek had was hij nog erg ziek en liet hij het allemaal over zich heen komen. De laborante gaf aan dat het een voorbeeldige baby was, zo rustig. Maar dat was natuurlijk helemaal niet goed en normaal! Nu was het heel anders. Hij vond het helemaal niks. Eerst weer gefriemel op zijn hoofd om de elektroden vast te plakken en daarna weer die hele grote koptelefoon op. Dit keer kon ik er geen foto van maken, want mijn telefoon moest helemaal uit. Justin werd gelijk wakker en liet duidelijk merken dat hij het helemaal niks vond. De laborante dacht dat hij zichzelf wel zou uitputten en snel zou gaan slapen.. nee dus! Hij werd wel wat rustiger, maar was nog steeds wakker en huilde af en toe nog hard. Heel zielig voor hem, maar ook fijn dat hij niet alles over zich heen liet komen. Een goed teken lijkt me.
Tijdens het onderzoek liet de laborante al weten dat de tabellen en grafieken die ze zag naar aanleiding van de testen er goed uit zagen. Heel fijn om dat al te horen. Na het onderzoek, wat ruim een uur duurde, moesten we in de wachtkamer nog wachten op de uitslag die nog officieel door een audioloog gegeven zou worden. Justin lustte ondertussen graag zijn fles. De vrouw achter de balie wilde de fles wel even opwarmen en sprak haar verbazing uit over de hoeveelheid voor zo'n klein mannetje (120 ml). Het gaat er met gemak in :).
Ondertussen kwam de audioloog ons ophalen voor het gesprek. Justin dronk lekker verder. Zij bevestigde dat het gehooronderzoek er heel erg goed uitzag! Uit het onderzoek blijkt dat er nog steeds geen schade aan zijn gehoor is. Hij hoort, zowel links als rechts, perfect. Hij hoort zowel hoge als lage tonen en harde en zachte geluiden. We zijn erg blij met deze uitslag! We moeten nu over een maand weer terug voor dit onderzoek. En ook na 6 maanden, 9 maanden en een jaar na de infectie moet het nog worden herhaald. De kans dat er alsnog beschadigingen ontstaan als gevolg van littekenweefsel is nog aanwezig, maar wordt steeds kleiner! De audioloog gaf aan dat er in theorie nog beschadigingen zouden kunnen ontstaan, maar dat ze dit in het Sophia nog nooit hebben meegemaakt als de infectie meer dan een maand voorbij is. Dat is dus goed nieuws! We hopen en bidden dat dit ook voor Justin het geval zal zijn.
De reis naar huis heeft Justin niet bewust meer meegemaakt. Hij heeft heerlijk liggen slapen. Ook thuis ging hij in zijn wiegje weer verder. Helemaal moe van alles. Thuis waren oma Foppen, tante Rosalie en Sophie er om de kinderen op te vangen. Heel gezellig. Eindelijk heeft Justin met zijn 8 weken oudere nichtje Sophie in de box gelegen! Daar zagen we al zo naar uit toen we allebei zwanger waren.
 |
| Gezellig met oma en Sophie |
 |
| In de box met nichtje Sophie |
 |
| Julia en Sophie |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten