11 december (bijna een week thuis)

Aron had op de peuterspeelzaal
een bakkerspak en mix voor koekjes
gekregen. Hij vond dat ze gelijk
gebakken moesten worden.

We waren eigenlijk van plan om dit blog te stoppen als Justin weer thuis zou zijn.
We merken echter dat er veel meer mensen, dan we gedacht hebben, heel graag ook nu nog met Justin en ons mee willen leven.
Vrijdag was voor ons een feestelijke dag met een dikke gouden rand. In het ziekenhuis kwamen we op de tijden als hij een fles mocht krijgen. De verpleegkundigen vertelden vooral hoe rustig en tevreden hij was. We merkten de eerste dag vooral dat Justin al heel snel weer een nieuwe fles wilde. Hij moest echt z'n draai thuis vinden. De piepjes in het ziekenhuis klonken waarschijnlijk anders dan de blokfluitoefeningen van Julia en het geroffel ernaast van Aron op de piano. We hebben zo ontzettend genoten dat we hem zoveel flessen mochten geven en lekker met hem konden zitten. (Hij ruikt ook zo lekker en is zo lekker zacht en warm). Voor Julia was het heel erg sneu dat ze ziek was en daarom niet in de buurt van Justin mocht komen. Ze had zich er nu weer zo op verheugd dat ze lekker met hem kon knuffelen, de fles wilde geven en hem samen in bad kon doen. Zo zijn er voor Julia al heel wat tegenvallers geweest de laatste weken. We hebben er heel erg op gelet dat we onze handen heel veel keren hebben gewassen, zodat wij en vooral Justin niet ziek zouden worden.
Het was 5 december (een dag die we niet meer zullen vergeten) en daarom hadden we voor alle kinderen tussen neus en lippen cadeautjes gekocht. Heerlijk om zo met ons gezin een heel gezellige en gelukkige dag te beleven.

opa Foppen is ontzettend blij
met zijn naamgenoot

De nacht naar 6 december wilde Justin toch echt ook gewoon om de 3 uur een fles (helaas hadden we van de verpleegkundigen maar garantie voor het langer doorslapen tot de buitendeur gekregen).
Zaterdag was Loïs de hele dag thuis en die wil ook heel graag haar aandacht en houdt niet zoveel rekening met een broertje die ze nauwelijks ziet en liever ook niet wil horen.
We hebben samen boodschappen gedaan en Ellen is met Justin thuisgebleven. Justin mag een week niet naar buiten en hij mag de komende 2 weken ook nog niet in de buurt komen van een grote groep kinderen (school, peuterspeelzaak, e.d.)
Zaterdagavond kwamen opa en oma Foppen en waren er weer cadeautjes. Wat een verwennerij.
Zondag een dag als andere zondagen en wat is dat heerlijk om gewoon weer de gewone dingen te doen, die we gewend zijn.Naar de kerk, Julia naar de zondagsschool. Julia heeft geholpen om Justin thuis in de tummy tub te doen. Dit was waar ze zo naar verlangd had en terecht. Ze is heel zorgzaam en lief voor haar broertje.

iedereen geniet hiervan

Mooi om te zien hoe ontspannen hij
van een warm bad wordt.

's Avonds werd Loïs ziek. Het is voor niemand fijn om ziek te zijn, maar zeker voor Loïs niet. Ze snapt niet wat haar overkomt en kan ook niet aangeven wat ze voelt. We kunnen het haar ook niet uitleggen. 's Nachts heeft ze ook nog 2x overgegeven. Echt heel beroerd voor haar en zelfs ook gevaarlijk, want ze zou er zo in kunnen stikken. Een gebroken nacht om een fles te geven is niet zo erg, maar dan ook nog de hele nacht bij ieder geluidje van Loïs opletten en gaan kijken hoe het met haar gaat is behoorlijk slopend.
Maandag is Loïs thuisgebleven en dat was voor Ellen een pittige dag. Gelukkig werk ik heel vlakbij en kon Aron op de peuterspeelzaal brengen en halen en even bijspringen als dit nodig was.

Aron en 'Juskin'

Dinsdag kon Loïs weer naar de Rollebol en kon Ellen meer tijd besteden aan Justin. Dat vond hij zelf ook nodig. Hij mocht om de 3 uur een nieuwe fles, maar hij vond dat het ook wel om de 2 of 2 en half uur kon. Samen hebben ze heel qualitytime ingehaald.
Vandaag (donderdag)  kwam de fysiotherapeut, die ook bij Loïs komt. Ze was behoorlijk tevreden over Justin. Hij gebruikt z'n vingers afzonderlijk. Hij heeft toch wat minder kracht aan z'n linker kant. Dit hoeft niet persé te maken te hebben met de hersenvliesontsteking, maar kan ook te maken met de spalk die hij de laatste weken om z'n arm had. Het kan zo zijn dat hij door littekenweefsel nog asymmetrie ontstaan. De verpleegkundige van het consultatiebureau belde vanmiddag. Justin moest er eigenlijk naar toe, maar mag nog niet naar buiten. Justin mag nu per fles 120 ml. Hij mocht vanuit het ziekenhuis vandaag naar 100 ml per fles. (dat is echt een ziekenhuisdieet). Hij slaapt nu gelijk veel langer en komt nu om de 4 uur.
We proberen volgende week het blog weer een keer bij te werken.